• Μείνετε σε επαφή
  •  
  •  
  •  
  •  

Xρονολόγιο

Xρονολόγιο

Η ιστορία των Αθηνών από το 1821-1941
και ορόσημα της Ελληνικής Ιστορίας

δείτε με χρονολογική σειρά τα σημαντικότερα γεγονότα
Ξεκίνα
  • 28 Απριλίου 1821

    Επανάσταση στην Αθήνα ( 28 Απριλίου 1821)

    Η Αθήνα απελευθερώθηκε από τους Τούρκους στις 28 Απριλίου του 1821, από τον Μελέτιο Βασιλείου επικεφαλής 600 περίπου ανδρών, που μετά την απελευθέρωση της πόλης πολιόρκησαν την Ακρόπολη , όπου είχαν καταφύγει Τούρκοι πολίτες μαζί με τους ομήρους. Τελικά, στις 10 Ιουνίου, ο Ομέρ Βρυώνης έλυσε την πολιορκία, και ανακατέλαβε την Αθήνα .

    « Το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη στην Καστέλα» Λάδι σε μουσαμά 145x178 εκ.έργο του Θεόδωρου Βρυζάκη.
    Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,( αρ. εργ. 493.) στην Αθήνα,
    (Κωτίδης, Α., Ελληνική Τέχνη:Ζωγραφική 19ου αιώνα, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1995, σ. 61, εικ. 16.)

  • 10 Ιουνίου 1822

    Παράδοση της Ακρόπολης στους Έλληνες ( 10 Ιουνίου 1822)

    Ύστερα από πολύμηνη πολιορκία η οθωμανική φρουρά παρέδωσε το Κάστρο της Aθήνας, όπως έλεγαν την Ακρόπολη αυτή την εποχή, στους Έλληνες στις 10 Ιουνίου 1822. Αλλά οι ειδήσεις, που έφταναν για την κάθοδο του Δράμαλη, προκάλεσαν πανικό και την εγκατάλειψη της πόλης από τους κατοίκους. Παρέμειναν μόνον μερικές εκατοντάδες για να υπερασπίσουν το Κάστρο, αλλά ο Δράμαλης δεν προχώρησε προς την Αθήνα και η Ακρόπολη παρέμεινε υπό τον έλεγχο των Ελλήνων, δεδομένου μάλιστα ότι ο Δράμαλης το Καλοκαίρι του 1822 προκάλεσε πολλά προβλήματα αλλά δεν κατόρθωσε να καταπνίξει την επανάσταση στην ανατολική Στερεά. Η Ακρόπολη , έκτοτε σιγά- σιγά απετέλεσε τον πυρήνα της επανάστασης και το επίκεντρο των πολεμικών επιχειρήσεων στην ανατολική Στερεά.

    Η Ελληνική Σημαία του 1822 στην Ακρόπολη

  • 1827

    Κατάληψη της Ακρόπολης από τους Οθωμανούς (Κιουταχής) ( 1827)

    Η παράδοση της Ακρόπολης στους Τούρκους το 1827 , θεωρείται από τους ιστορικούς, ως ένα επεισόδιο στο πλαίσιο του απελευθερωτικού αγώνα του 1821. Στην παράδοση της Ακρόπολης στον Κιουταχή τον Μάιο του 1828, οδήγησε ο πανικός που κατέλαβε τους πολιορκημένους Έλληνες , μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη. Η Ακρόπολη παραδόθηκε στους Τούρκους με ταπεινωτικούς όρους και σοβαρές συνέπειες για τα εδάφη, που ήδη είχαν απελευθερωθεί ( από τον Καραϊσκάκη).

    Πολιορκία της Ακρόπολης το 1827.
    Έργο του Παναγιώτη Ζωγράφου με την καθοδήγηση του Μακρυγιάννη . (Μουσείο Πόλεως των Αθηνών)

  • 1830

    Ίδρυση του Ελληνικού Κράτους. Ναυμαχία του Ναυαρίνου, Πρωτόκολλο του Λονδίνου. ( 1830)

    Το ανεξάρτητο ελληνικό Κράτους δημιουργήθηκε μέσα από τον απελευθερωτικό αγώνα, που ξεκίνησε με την Επανάσταση του 1821. Οι νίκες των Ελλήνων στα πεδία των μαχών συγκίνησαν τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, που προχώρησαν στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Πετρούπολης το 1826, το οποίο προέβλεπε τη δημιουργία αυτόνομου ελληνικού κράτους. Μετά την άρνηση της Τουρκίας να δεχθεί τους όρους, ακολούθησε η υπογραφή της Ιουλιανής Σύμβασης του Λονδίνου το 1827.

    Πίνακας με τη μάχη του Ναυαρίνου 1827 ελαιογραφία του γάλλου ζωγράφου Ambroise-Louis Garneray (1783–1857)

  • 1776 - 1831

    Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας ( 1776 - 1831)

    ο πρώτος Κυβερνήτης του Ελληνικού Κράτους, γεννήθηκε στην Κέρκυρα . Είχε καταγωγή από αριστοκρατική οικογένεια με πολιτική παράδοση. Ήταν διπλωμάτης και πολιτικός, που είχε υπηρετήσει ως Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και γραμματέας της Επικράτειας της Ιονίου Πολιτείας. Στις 14 Απριλίου 1827 η Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας τον διόρισε Κυβερνήτη της Ελλάδας, ενώ η Ελλάδα βρισκόταν υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων . Δολοφονήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1831 στο Ναύπλιο από τον αδελφό του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, φαινομενικά, σε αντίποινα της φυλάκισης του αδελφού του. Ήταν ο πρώτος Κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδας με σημαντικότατο έργο ,παρά το σύντομο χρονικό διάστημα, που είχε τη διακυβέρνηση της χώρας. Προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις για τη λειτουργία του Κράτους, καθόρισε το νομικό πλαίσιο της Πολιτείας, και αναδιοργάνωσε τις Ένοπλες Δυνάμεις κάτω από ενιαία διοίκηση.

    Πορτρέτο του Ιωάννη Καποδίστρια, έργο του ζωγράφου Διονύσιου Τσόκου ( Συλλογή της Βουλής των Ελλήνων)

  • 1833

    Παράδοση της Ακρόπολης στους «Έλληνες» ( 1833)

    Η Ακρόπολη παραδόθηκε από τους Τούρκους στη Βαυαρική Φρουρά, που συνόδευε τον Όθωνα.
    Η παλαιότερη Ελληνική Σημαία. Αυτός ο τύπος της Σημαίας ήταν σε χρήση από το 1821 ως το 1832 στην Ελλάδα .Οι εννέα ρίγες κατά μία εκδοχή είναι οι εννέα συλλαβές «ελευθερία ή θάνατος »

  • 1833

    Άφιξη του Όθωνος, πρώτου Βασιλέως της Ελλάδας στο Ναύπλιο ( 1833)

    Ο Όθων-Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, (Otto Friedrich Ludwig von Wittelsbach) (1815 - 1867 ήταν Πρίγκιπας της Βαυαρίας , δευτερότοκος γιος του Διαδόχου και μετέπειτα Βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄, και της Θηρεσίας, κόρης του δούκα του Σάζεν Άλτενμπουργκ. Το 1830 με την προτροπή της Αγγλίας, οι « Προστάτιδες Δυνάμεις» κατά την υπογραφή της συνθήκης ανεξαρτησίας της Ελλάδας , συμφώνησαν στη δημιουργία Ελληνικού Βασιλείου. Το 1832 ο Όθων έγινε Βασιλιάς της Ελλάδας και στις 25 Ιανουαρίου 1833, σε ηλικία μόλις 17 ετών, έφθασε στο Ναύπλιο, με τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», συνοδευόμενος από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών και πολυμελή βαυαρικό τακτικό στρατό. Ήταν ο πρώτος Βασιλιάς του Βασιλείου της Ελλάδος, με τον επίσημο τίτλο «Βασιλεύς της Ελλάδος

    Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια οι μεγάλες προστάτιδες δυμνάμεις έστειλαν στην Ελλάδα βασιλιά τον γιό του Λουδοβίκου της Βαυαρίας Η άφιξη του Όθωνα στο Ναύπλιο, χαρακτικό του Peter von Hess, 1835

  • 1834

    Αθήνα Πρωτεύουσα της Ελλάδος ( 1834)

    Το 1834 η Αθήνα ήταν μια μικρή σχεδόν κατεστραμμένη πόλη, με μισογκρεμισμένα σπίτια γύρω από τα λείψανα των αρχαίων μνημείων .Ένας οικισμός των 10.000 κατοίκων , που σχεδόν ήταν έρημος έγινε πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού Κράτους το 1834, με πρωτοβουλία του Βασιλέως Όθωνος.
    Το 1834 άρχισε η ανοικοδόμηση της Αθήνας , κυρίως, από τους Κλεάνθη, Schaubert και Leo von Klenze. Μέχρι το 1900 η Αθήνα αναπτύχθηκε κατά τα πρότυπα τν ευρωπαϊκών σύγχρονων πόλεων , αλλά η μεγάλη επέκταση σημειώθηκε το 1923 με την εγκατάσταση των προσφύγων της Μικράς Ασίας σε νέες γειτονιές, που δημιουργήθηκαν με άναρχο τρόπο δόμησης .
    Σταθμός για τη γιγάντωση της πόλης, μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο, ήταν το κύμα αστυφιλίας, που συγκέντρωσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Χώρας στην Πρωτεύουσα. και η μεγάλη οικοδομική έκρηξη της δεκαετίας του 1960, με την ανέγερση της πολυκατοικίας και την αντιπαροχή .

    Το ανάκτορο του Όθωνα το 1842 (σημερινή Βουλή)

  • 1835

    Πρώτες Δημοτικές εκλογές στην Αθήνα ( 1835)

    Το πορτρέτο του πρώτου εκλεγμένου Δήμάρχου Αθηναίων Ανάργυρου Πετράκη, έργο του Ελευθερίου Καζήνη ( 1861 - 1930) (Γ. Π. Παρασκευοπούλου «Οι Δήμαρχοι των Αθηνών« (1835-1907): μετά προεισαγωγής περί δημογεροντίας το 1896

  • 1858

    Αναβίωση Ολυμπιακών Aγώνων ( 1858)

    Από τον 17ο αιώνα είναι γνωστές κάποιες γιορτές περιορισμένης εμβέλειας, με το όνομα "Ολυμπιακοί αγώνες" στην Αγγλία. τη Γαλλία και την Ελλάδα. , Στα μέσα του 19ου αιώνα, μετά τις ανασκαφές στην αρχαία Ολυμπία, το ενδιαφέρον για τη διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων μεγάλωσε.
    Η πρώτη σοβαρή πρόταση για την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων έγινε από τον λόγιο Μηνά Μηνωίδη, πανεπιστημιακό δάσκαλο στο Παρίισι , που δίδασκε την αρχαία ελληνική γλώσσα. Το 1858 μετέφρασε και δημοσίευσε στα Γαλλικά το "Γυμναστικό" του φιλοσόφου Φιλόστρατου από τη Λήμνο , προτείνοντας την ανάγκη αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων.
    Καθοριστική ήταν η πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα των γαλλικών αθλητικών σωματείων, βαρώνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν , να παρουσιάσει στο Διεθνές Συνέδριο του Πανεπιστημίου της Σορβόνης (16 - 23 Ιουνίου, του 1894) την πρόταση του. Εκεί αποφασίστηκε η διεξαγωγή των πρώτων Ολυμπιακών αγώνων το 1896 στην Αθήνα , την πρωτεύουσα της χώρας που τους δημιούργησε . Τότε συγκροτήθηκε η πρώτη Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) με Πρόεδρο τον Δημήτριο Βικέλα και γενικό γραμματέα τον Βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερντέν .Τα μέλη ήταν προσωπικότητες από διάφορα χώρες.
    Οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Ο βασιλιάς Γεώργιος και άλλοι Έλληνες αξιωματούχοι ζήτησαν να έχει η Ελλάδα το μονοπώλιο των αγώνων, αλλά η απόφαση της ΔΟΕ ήταν διαφορετική και οι δεύτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 1900 στο Παρίσι .Έκτοτε οι Ολυμπιακοί Αγώνες επέστρεψαν στην Αθήνα το 2005

    Η αφίσα των Ολυμπιακών αγώνων του 1896

  • 1897

    Ελληνοτουρκικός πόλεμος ( 1897)

    Ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος ή ο πόλεμος των τριάντα ημερών ήταν η σύρραξη μεταξύ της Οθωμανική Αυτοκρατορίας και της Ελλάδος με αφορμή το «Κρητικό πρόβλήμα». Ο πόλεμος έληξε με την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων και την υπογραφή ταπεινωτικής ειρήνης για την Ελλάδα δεδομένου ότι η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει για πολεμικές αποζημιώσεις και να δώσει ένα μικρό τμήμα της Θεσσαλίας στην Τουρκία. Η ελληνική κυβέρνηση του Δ. Ράλλη για να πληρώσει το ποσό των αποζημιώσεων παραχώρησε στην Επιτροπή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου ορισμένες από τις ελευθερίες, για τις οποίες αγωνίστηκαν οι Έλληνες κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού Αγώνα

    Η μάχη των Φαρσάλων στην ελαιογραφία Γεωργίου Ροϊλού 1898

  • 1900-1910

    Ηλεκτροφωτισμός της Αθήνας ( 1900-1910)

    Νυχτερινή δορυφορική λήψη της Ελλάδος

  • 8 Νοεμβρίου 1901

    «Ευαγγελικά» ( 8 Νοεμβρίου 1901)

    Τα αιματηρά επεισόδια της 8ης Νοεμβρίου του 1901 στην Αθήνα, με αφορμή τη δημοσίευση του Αλεξάνδρου Πάλλη στην εφημερίδα Ακρόπολις, με τα Ευαγγέλια μεταφρασμένα στη δημοτική γλώσσα ονομάστηκαν «Ευαγγελικά», ή Ευαγγελιακά.

    Λιθογραφία του Gospel Riots, Αθήνα , 1901 (Εθνικό Ιστορικό Μουσείο , Αθήνα)

  • 1903

    Ορεστειακά ( 1903)

    Τα επεισόδια , που ξέσπασαν στην Αθήνα , από τις 6 μέχρι τις 9 Νοεμβρίου του 1903, ονομάστηκαν Ορεστειακά από τη τριλογία της Ορέστειας , που ανέβασε το Βασιλικό Θέατρο σε μετάφραση του Γεωργίου Σωτηριάδη, -«ευρυμαθούς ελληνιστή και διαπρεπούς αρχαιολόγου», στον πεζό λόγο και στη δημοτική, δημιουργώντας αιματηρά επεισόδια. Η Μαρίκα Κοτοπούλη ενσάρκωνε την Αθηνά Παλλάδα και απάγγελλε το «Χαίρε της Τραγωδίας» του Κωστή Παλαμά. Καθαρολόγοι της εποχής, με την υποκίνηση των φοιτητών αντέδρασαν, έχοντας επικεφαλής τον καθηγητή Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιο Μιστριώτη, φανατικό υπέρμαχο της καθαρεύουσας. Επειδή όμως τότε η Κυβέρνηση Δ. Ράλλη δεν έκανε αποδεκτή την άποψη του Μιστριώτη για τις παραστάσεις των αρχαίων δραμάτων στην αρχαία γλώσσα , άρχισαν οι συμπλοκές . Το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου επενέβη ο στρατός με αποτέλεσμα 7 τραυματίες και δύο νεκρούς. Τα επεισόδια αυτά , μαζί με τα «ευαγγελικά» εντάσσονται σε μία ευρύτερη διαμάχη γύρω από το γλωσσικό ζήτημα και την ιστορία του στην Ελλάδα.

    Τίτλοι εφημερίδας εποχής

  • 1908

    Τηλέφωνο στην Αθήνα και το πρώτο ηλεκτροκίνητο τραμ ( 1908)

    Πρώτη γραμμή Σταθμός Λαρίσης - Ομόνοια. Στην εικόνα το γνωστό “Πράσινο Τραμ της γραμμής Ομόνοια – Ρουφ

  • 1909

    Το κίνημα στου Γουδή ( 1909)

    Τη νύχτα από 14 προς τη 15η Αυγούστου 1909, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, που ζητούσε μεταρρυθμίσεις στο Στρατό, τη Διοίκηση την Παιδεία, και την απομάκρυνση του Βασιλέως Κωνσταντίνου από το Στράτευμα , προχώρησε στο ιστορικό κίνημα , «στου Γουδή», που άλλαξε την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας.

    Η αφίσσα με τους νικητές στου Γουδή το 1909. Λιθογραφία του Σωτήρη Χρηστίδη.(1858-1940) ( Ιστορία του ελληνικού Έθνους , ΧΙV, σελ26)

  • 1864-1936

    Ελευθέριος Βενιζέλος ( 1864-1936)

    Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας και από τα 1910 και εξής επτά φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επίλυση του Κρητικού ζητήματος και ήταν αυτός, που αποφάσισε την μικρασιατική εκστρατεία .Όταν ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας επέφερε μεταρρυθμίσεις σχεδόν σε όλους τους τομείς του κράτους, με κύριο σκοπό την οργάνωση της χώρας στα πρότυπα αστικού κράτους. Παράλληλα οργάνωσε αξιόμαχο Στρατό, τον οποίο εκμεταλλεύθηκε στις πολεμικές συρράξεις διπλασιάζοντας την εδαφική έκταση της Ελλάδας.

    Ο Ελευθέριος Βενιζέλος (1864–1936), πρωθυπουργός της Ελλάδας την περίοδο 1909-1932 (Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής / Τμήμα τυπογραφίας και φωτογραφίας / United States Library of Congress's Prints and Photographs division)

  • 1912-1913

    Βαλκανικοί Πόλεμοι ( 1912-1913)

    Οι δύο Βαλκανικοί Πόλεμοι έγιναν στη Βαλκανική χερσόνησο μεταξύ της Βαλκανικής Συμμαχίας (Σερβία, Μαυροβούνιο, Ελλάδα και Βουλγαρία και αργότερα τη Ρουμανία ) και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα τη νίκη των συμμάχων και την απελευθέρωση της Μακεδονίας ,του μεγαλύτερου τμήματος της Θράκης, και των νησιών του ΒΑ Αιγαίου. Αντίστοιχα η Σερβία εκπλήρωσε όλους τους αντικειμενικούς στόχους της, Με τους βαλκανικούς πολέμους το ελληνικό κράτος διπλασιάσθηκε και σε έκταση και σε πληθυσμό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι καλύτερες προϋποθέσεις για κοινωνική, πολιτική και οικονομική ανάπτυξη
    Οι διαφωνίες των συμμαχικών δυνάμεων για τον διαμοιρασμό των εδαφών οδήγησε σε δεύτερη Σύρραξη (ο δεύτερος βαλκανικός πόλεμος ) με αποτέλεσμα την ήττα της Βουλγαρίας που έχασε μεγάλο μέρος των κεκτημένων εδαφών.

    Αφίσα της εποχής, σχετική με την εδαφική επέκταση της Ελλάδας, με υπομνηματισμό « Ο Ελληνικός Στόλος και τα νέα καταληφθέντα εδάφη» Λιθογραφία αγνώστου καλλιτέχνη 1913 ( Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στην Αθήνα )

  • 1919-1922

    Μικρασιατική εκστρατεία ( 1919-1922 )

    Η Ελληνική εκστρατεία στη Μικρά Ασία ή "Μικρασιατική εκστρατεία, ή ο Πόλεμος της Μικράς Ασίας, είναι εκστρατεία του ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία με σκοπό την απελευθέρωση της Σμύρνης, στο πλαίσιο ενός γενικευμένου πολέμου των Συμμάχων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τραγικές συνέπειες για τον ελληνισμό, δεδομένου ότι το αποτέλεσμα ήταν η Μικρασιατική καταστροφή. Για την Τουρκία αποτελεί « επεισόδιο » του πολέμου της Ανεξαρτησίας των Τούρκων από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις κατοχής (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία)

    Παρέλαση της ελληνικής 1ης μεραρχίας στην προκυμαία της Σμύρνης, στις 2 Μαίου του 1919 και ώρα 07.50 π.μ., (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους)

  • 1940-41

    Το Έπος του ΄40 ( 1940-41)

    Ελληνοϊταλικός πόλεμος ή Πόλεμος του 40 ή Έπος του΄ 40 ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, από το 1940 ως το 1941. Στο τελεσίγραφο της Ιταλικής Κυβέρνησης που επιδόθηκε στον Ι. Ματαξά , η απάντηση ήταν ένα ηχηρό ΟΧΙ. Μετά τις 6 Απριλίου 1941 ακολούθησε η Γερμανική εισβολή και η κατοχή της Ελλάδας. Ελληνική σημαία με το ΟΧΙ1944( 12 Οκτωβρίου) Στις 12 Οκτωβρίουτου 1944 τα γερμανικά στρατεύματα άρχισαν την αποχώρησή τους από την Αθήνα και στις 18 Οκτωβρίου 1944 ο Γεώργιος Παπανδρέου ύψωσε την ελληνική σημαία στην Ακρόπολη. Ο Γιώργος Σεφέρης έγραψε για αυτή την ημέρα «Η πιο όμορφη, η πιο ελαφριά μέρα του κόσμου». Απελευθέρωση της Αθήνας Έγχρωμη ξυλογραφία του Τάσσου.